72/457/EEC Commercial Solvents Corporation – decyzja Komisji Europejskiej z dnia 14 grudnia 1972 r.
Strony postępowania:
Laboratorio Chemico Farmaceutico Giorgio Zoja (Zoja), Commercial Solvents Corporation (CSC), Instituto Chemioterapico Italiano (ICI)
Branża (produkt):
leki
Określenie relewantnego rynku produktów:
Komisja ustaliła, że właściwy rynek produktowy stanowi rynek surowców do produkcji ethambutolu.
Określenie relewantnego rynku geograficznego:
Komisja uznała, że właściwy rynek geograficzny jest ogólnoświatowy.
Pozycja dominująca:
Komisja uznała, że CSC posiada pozycję dominującą na rynku surowców do produkcji ethambutolu. CSC miało światowy monopol w produkcji i sprzedaży nitropropanu i aminobutanolu.
Nadużycie pozycji dominującej:
CSC był koncernem amerykańskim wytwarzającym i sprzedającym produkty oparte na nitroparafinie (m. in. produkty potrzebne do produkcji ethambutolu). ICI było jednostką zależną od CSC i dystrybutorem produktów CSC na terytorium Europy. W latach 70 XX w. CSC zmienił swoją politykę produkcji i dystrybucji i zdecydował, że przestawi się raczej na sprzedaż produktów końcowych, a w konsekwencji ograniczy produkcję i sprzedaż surowców na rynku europejskim. W efekcie, pomimo wiążącej umowy, CSC bardzo ograniczył sprzedaż aminobutanolu do Zoja, która nie była w stanie produkować ethambutolu.
Komisja uznała, że w tym stanie faktycznym odmowa dalszej sprzedaży surowców miała na celu wykluczenie konkurencji z rynku sprzedaży ethambutolu. Takie działanie zostało uznane przez Komisję za nadużycie pozycji dominującej.
Komisja nakazała CSC dostarczyć zamawiane produkty i ustalić nowe zasady sprzedaży. Komisja nałożyła na CSC i ICI grzywnę w wysokości 125 mln lirów.
opracowanie: radca prawny Anna Radkowiak-Macuda